Belegering van Groningen, Jacobus Harrewijn
Reproductie van de belegering van Groningen, Jacobus Harrewijn.
Genummerd: 1147/161
In de afbeelding staan nummers, in de ondergelegen tekst legt Jacobus Harrewijn uit wat zich bij dit nummer afspeeld.
Papiermaat: 37.5 x 31.5
Belegering van Groningen (1672)
In het Rampjaar 1672 werd de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden aangevallen door meerdere vijanden. Vanuit het noordoosten probeerde Christoph Bernhard von Galen, bisschop van Münster (bijgenaamd Bommen Berend), samen met bondgenoten de stad Groningen te veroveren.
Vanaf juli 1672 werd de stad zwaar beschoten, maar onder leiding van de gouverneur Carl von Rabenhaupt hield Groningen stand. Dankzij sterke vestingwerken, onderwaterzettingen en vastberaden verdediging mislukte het beleg. Eind augustus trokken de belegeraars zich terug.
Het ontzet van Groningen op 28 augustus 1672 werd een belangrijk symbool van verzet en wordt nog altijd jaarlijks herdacht. Voor veel Groningers bekend als Bommen Berend.
Jacobus Harrewijn (ca. 1660–1732)
Jacobus (ook: Jacques) Harrewijn was een Zuid-Nederlandse graveur, etser en tekenaar, actief in de late 17e en vroege 18e eeuw. Hij werd rond 1660 geboren in Antwerpen en overleed daar in 1732. Harrewijn behoorde tot een familie van kunstenaars en prentmakers en was een leerling van Romeyn de Hooghe, een van de invloedrijkste Nederlandse prentkunstenaars van zijn tijd.
Harrewijn werkte voornamelijk als reproductie- en historiegraveur. Hij vervaardigde prenten naar actuele gebeurtenissen, stadsgezichten, belegeringen, portretten en religieuze voorstellingen. Zijn werk sluit aan bij de sterke prenttraditie waarin beeld werd gebruikt om nieuws, macht en geschiedenis te communiceren aan een breed publiek.
Een belangrijk deel van zijn oeuvre bestaat uit militaire en topografische prenten, waaronder voorstellingen van belegeringen uit de Frans-Nederlandse Oorlogen. In deze prenten combineerde hij overzichtelijke stadsgezichten met dramatische scènes van troepenbewegingen, artillerievuur en rookwolken. Zijn voorstelling van het Beleg van Groningen (1672) is hiervan een bekend voorbeeld en volgt in compositie en thematiek eerdere voorbeelden van zijn leermeester De Hooghe, maar met een eigen, iets soberder en meer lineaire stijl.
Hoewel hij minder bekend is dan sommige tijdgenoten, wordt Jacobus Harrewijn tegenwoordig gezien als een belangrijke schakel in de ontwikkeling van de laat-17e-eeuwse prentkunst, met name op het gebied van historische en topografische verbeelding.